DEĞERLİ GÜZEL İNSANLAR, İYİLİKLERİYLE HER DAiM VAR OLSUN!

Merhaba,

Hayat uzun gibi, ama değil. Akıp geçen zaman içerisinde iz bırakan bazı anılar hafızalarda tazeliğini korurken, insan olmanın erdemini hatırlatır adeta…

27/11/1993 tarihinde Hazine ve Maliye Bakanlığı Personel Genel Müdürlüğü’nde 3 yıllık memur iken, akşam mesai çıkışı eve yaklaştığımda; binamızın önünde kalabalık bir grup, itfaiye, ambulans derken büyük bir panik ve telaş vardı…. Ben hâlâ serviste iken kötü bir haberle karşılaşacağım düşüncesine kapıldığımdan, içimi tarifsiz bir korku ve kaygı sardı. Servisten indiğimde komşulardan biri koşarak bana doğru gelip, korkma ölen yok, eviniz yandı dedi.

Annem ve kızkardeșim balkonda mahsur kalmışlar, ama itfaiye görevlileri, çok şükür onları sağ olarak bina dışına çıkarmışlar. Korku ve panik dışında sağlık olarak da ciddi bir sıkıntıları yoktu. İtfaiye görevlileri, akşamın karanlığında sadece binayı tahliye ettiler ve durum hakkında pek bir bilgi vermediler. Bina sakinlerinin tamamı o gün yakınlarının yanına gitti. Ertesi gün evin durumunu görmeye geldiğimizde, bina karanlık bir mağara gibi kaba inşaata dönüşmüştü. O gün işyerine, evimizin yandığını ve işe gelemeyeceğimi bildirmem üzerine Genel Müdür Yardımcımız Bülent ÖZATAY, birkaç kişiyle birlikte hemen eve geldi ve durumu yerinde görerek geçmiş olsun dileklerini ileterek bana, bu durumda kalacak yer sıkıntısı çekmemem ve durum düzeltilinceye kadar kendi evlerinde misafir edebileceğini, hatta eși Uğur Hanım’ın bu duruma gönüllü olarak destek olmak isteyeceğini ve çocukların da benim evlerinde kalmamdan dolayı mutlu olacaklarını yani çekinmemem gerektiğini söyledi. Ben de teşekkür ederek, abilerimin varlığından bahsederek kalacak yer sıkıntımız olmadığını söyledim.

Ertesi hafta ișe başladığımda; Bülent Bey tekrar ziyaretime geldi hatırımı sorduktan sonra, ciddi bir travma yaşadığımı psikolojik desteğe ihtiyacım olabileceğini hatırlatarak maddi kayıpların telafisi için Bakanlık teşkilatında yardım kampanyası başlatmayı düşündüğünü ve başka türlü ne yapılabileceğin sordu. Ben de beklemediğim duyarlılık ve ilgi karşında tekrar teșekkür ettim. Samimi teklifi karşısında Bülent Bey’i de rahatlatabilmek için maddi olarak bu durumu telafi edecek imkanımızın olduğunu ancak zaman alacağını belirttim. Yine șartlar düzelinceye kadar evinde istediğim kadar misafir edebileceğini ve hangi konuda olursa olsun ihtiyacım olması halinde düşünmeden kapısını çalıp yardım isteyebileceğimi tekrarladı. Zaman zaman ziyaret ederek evimizin ve düzenimizin toparlanma sürecini ve benim moral durumumu takip etti.

Bülent Bey, çocuk iken aklımızda yer eden devlet baba şemasını; makamını, temsildeki duyarlılığı, hassasiyeti ve adalet duygusu ile görevinin ötesinde sorumluluk ile canlandırıyordu sanki.

Genel Müdür Yardımcım Bülent ÖZATAY’a bu kısa anım ile şahsıma ve şahit olduğum diğer çalışanlara yönelik benzer ilgi ve örnek davranışlarıyla ayrıca kişisel gelişimime de katkılarından dolayı teşekkürlerimi her daim borç bilirim. Kendilerini saygıyla anıyorum. 10/02/2026

GÜLŞEN AYDOĞAN
HAZİNE VE MALİYE BAKANLIĞI
PERSONEL GENEL MÜDÜRLÜĞÜ
ȘUBE MÜDÜRÜ