Tüm canlılar doğar yaşar ve ölür.

Yaşamlarından sonra insanlar için kalan, yaptıklarıdır ve yaptıkları ile anılırlar. .

Özellikle iyilik yapıp, iyi ve güzel şeylere imza atanlar, insanlara kendilerini beğendirip , sevmeleri için bunları yapmazlar. Onlar için yaptıkları tüm güzel şeyler, doğaldır. Aksi halde, zaten yapılan güzel değildir ve herkes bu çirkinliğin, bu yapaylığın farkındadır. İnsanın geride kalanlarına, mirasçılarına bıraktığı tek servet de zaten bunlardır.

Geriye bırakılan maddi şeyler tükenmeye mahkumdur. Bugüne kadar çok şey yaşadım. Bütün ömrüm boyunca, onlarca yıldır, insanlarla hem hal durumdayım. Yıllar sonra dönüp geriye baktığımda, birlikte olduğum insanlarla tekrar bir araya geldiğimde, heyecanla bana o kadar çok şey anlatıyorlar ki…

Benimle ve kendisiyle, daha doğrusu “ biz “ le ilgili. Emin olun birçoğunu hatırlamıyorum bile, bazısını ise hayal meyal hatırlıyorum.

Bazılarının yazılarında, kitaplarında rastlıyorum “ biz “e.. Bazıları sakladıkları objeleri gösteriyorlar, bunlar sizden kalan diye.. Bazıları yaptıklarını anlatıyorlar, yaptıkları güzel şeyleri. Sonra da ekliyorlar, “öğretmenimiz sizdiniz “ diyerek..

Tüm bunlara şahit olmak beni ziyadesiyle mutlu ediyordu. Ve bu servetimi “ biz “ lerle ve mirasçılarımla paylaşma fikri kafama oldukça yatmıştı. Bunun yolu da, bunların yazılı hale getirilmesiydi. Benimle “ biz” i paylaşanlardan birkaçının önerisi, kafamda bazı şeyler canlandırdı.

Öneri şuydu; “me too” örneğinde olduğu gibi, herkesin anlatmasına imkan sağlayacak bir uygulama..