Sevgili Nil’ciğim

Sevgili Nil’ciğim

İkimizin de çok sevdiği güzel bir insanı sana anlatmak, seninle paylaşmak istiyorum.

Nil’ciğim o seni o kadar çok seviyor ki, bu sevgiyi anlatmak mümkün değil.

Bu sevgi, denizler kadar büyük ve güzel, güneş kadar sıcak, ay kadar parlak,

Bu dünyada eğer böyle iki kişi varsa, bunlardan biri senin deden, benim de kardeşim Bülent Özatay.

Dünyadaki bütün insanlara iyilik düşünen, sevgisiyle herkesi yüreğine alacak kadar duyarlı ve yardımsever, çok güzel insan senin deden.

Kendisine karşı yaşamda cimri mi cimri, ama çevresine, etrafındaki insanlara karşı cömert mi cömert. Sahip olduğu her şeyi paylaşmaya hazırdır ve  paylaşır.

Bu güzel yürekli yüce insan, bizim Vakfımızın en zor zamanında aramıza geldi. Bize huzur ve selam oldu ve sıkıntılarımızın hemen hemen  tamamını giderdi.

Bizim Vakfımız için O, tam bir Hızır Aleyhisselam’dı.

İşte Nil’ciğim, senin dedeni anlatmak için kelimeler az gelir. O insanı anlamak için onunla yaşamak, daha doğrusu onu yaşamak gerekir.

Bülent beyin hem yetenekleri, hem düşünceleri, hem kalbi,  hem de gönlü çok güzel özel bir insan.

Onun için bu devirde, içinde bulunduğumuz çağda, böyle bir insanı tanımak, böyle bir insanla dost olmak hem çok güzel, hem de büyük bir şans.

Ben ve biz, yani Vakıf, böyle bir şansa sahip olduk. Tabii ki sen çok daha şanslısın, çünkü O senin deden.

Nil’ciğim inanıyorum ki, dedendeki güzel huyların, ahlakın ve karakterin aynısı sende de vardır.

Dedeni tanıyan veya konuşan her insan dedene hayrandır. İnsan onu başına taç, gönlüne ilaç yapmak ister.

Hayranı olduğun ve çok sevdiğin bir insanı istediğin gibi anlatabilmek için kelimeler az geliyor, yeterli olmuyor, zayıf kalıyor. İşte ben şimdi aynı durumdayım.

Senin beni anlayabileceğini düşündüğüm için duygularımı paylaşmak istedim. Zamanını alıp meşgul ettiysem affet.

Sevgilerimle, sizlere kucak dolusu öpücükler.

Gülgen Dural